Fundamenten | Bereikbaarheid en herkenbaarheid

Hoe kunnen erfgoed­organisaties ervoor zorgen dat erfgoed­gemeenschappen hen kunnen herkennen en bereiken?


Zie jij het vergroten van de bereikbaarheid en herkenbaarheid van erfgoed­organisaties als een taak voor erfgoed­professionals?




Herkenbaarheid als voorwaarde voor proactieve benadering

Erfgoedgemeen­schappen krijgen in het kader van het Verdrag van Faro steeds meer controle in relatie tot hun erfgoed. Erfgoed­gemeenschappen worden bijvoorbeeld het liefst Bottom-up gevormd en moeten zelf uitleggen waarom zij De gemeenschap en het erfgoed waarderen en hoe zij hun Identiteit in relatie tot het erfgoed zien. Dat er van de erfgoed­gemeenschappen wordt verwacht dat zij een zekere mate van autonomie hebben en, indien nodig, op eigen initiatief bij een erfgoed­organisatie aankloppen, betekent dat erfgoed­organisaties daar de juiste omstandigheden voor moeten scheppen.

Erfgoed­organisaties moeten daarom niet alleen goed bereikbaar zijn, maar moeten er ook voor zorgen dat de erfgoed­gemeenschappen van hun bestaan weten en begrijpen waar erfgoed­organisaties hen bij kunnen helpen. Hier kunnen erfgoed­organisaties direct focussen op het scheppen van realistische verwachtingen bij de erfgoed­gemeenschappen.


Middelen om bekendheid te genereren

Erfgoed­organisaties kunnen verschillende middelen inzetten om ervoor te zorgen dat erfgoed­gemeenschappen begrijpen wat erfgoed­organisaties voor hen kunnen betekenen. Het is wel belangrijk dat erfgoed­organisaties hiervoor niet enkel digitale middelen gebruiken. Mensen die niet actief zijn op internet zouden immers minder kans lopen de erfgoed­organisatie te leren kennen. Je leest er meer over bij Taal en inclusie.

Uiteindelijk spelen ook het leveren van kwaliteit — goed advies, fijne ondersteuning, etc. — en het hebben van een 'lange adem' een rol. De bekendheid van erfgoed­organisaties kan zich uiteindelijk via mond-tot-mond reclame uitbreiden.